وقتی صفحه وبلاگم توی میهن بلاگ باز شد،یهو دیدم ای وای چقدر ازش دور شدم.چقدر دلم تنگ شده.به خودم گفتم کاش عین قدیما بودم هنوز.بی اینکه فکر کنم کسی نوشته هامو می خونه یا نه فقط می نوشتم.راستش این چند تا پست آخریمو که خوندم دیدم دوسشون ندارم.دوستی همین اواخر بهم گفت داری پوست میندازی.فکر کنم پوسته هه افتاده.

چند شب پیش یه خواب خیلی عجیب دیدم.خواب دیدم یه برگه امتحانی جلومه که اصلا معلوم نیست مال چه درسی هست و من کی ام و کجام و چرا باید به سوالاش جواب بدم.همه سوالای عجیب و غریبی رو که جواب دادم از یاد بردم جز یکی.سوال این بود که نوع درخت سبزی که در تصویر می بینید معمولا بیشتر از دویست سال عمر می کنه.اما این درختِ به خصوص جزئی از این جاده ایه که درخت وسطش سبز شده.حالا اگرهمین طور که در شکل بعدی می بینید صد سال بعد از رشد درخت جاده تعریض بشه،یا برف و بارندگی از بین ببردش، بازم می تونیم بگیم این درخت همون درخته ودویست سال عمر می کنه؟؟؟

توی خواب سنگینم انگار سالها به جواب اون سوال فکر کردم و جوابی براش پیدا نکردم.صبح که مامان بیدارم کرد،گوشه پیرهنشو گرفتم و گفتم مامان خواب بد دیدم.مامان نگران شد.نشست لب تخت و ازم پرسید چه خوابی؟ وقتی براش تعریف کردم گفت: شاید قبل از خواب درگیر افکار فلسفی بودی. سر صبحونه هر چی مامان راجع به آخرین افکاری که دیشب به ذهنم رسیده بود پرس و جواب کرد چیزی به یادم نیومد.فقط یادم اومد سالها پیش یه جایی از قول کنفسیوس خونده بودم که توی یه رودخونه دو بار نمی شه دست شست. و در توضیحش خوندم که دلیلش اینه که دیگه نه اون آب لحظه ی بعدش همون آبه نه اون دست همون دست و نه اون رود همون رود.

راه افتادم طرف دانشکده.یهو حس کردم من هم اون آدمی نیستم که دیروز از روی این پل رد شدم.این درختها از دیروز یه تغییراتی کردن.حوض وسط دانشکده، صندلی که همیشه روی اون می شینم.انگار یکی زده باشه روی شونه ام و از خواب پریده باشم.با خودم گفتم یعنی فردا هم مثل امروز نیست؟یعنی هیچ چیز تکرار نمی شه؟ یه جورایی حس کردم می شه چیزایی رو عوض کرد.فکر کردم شاید من بتونم بهتر از ساراماگو دنیا رو ببینم.شاید فرصت خوشبختی ، زندگی ، آرامش فقط برای آدمهای رمان ساراماگو پیش نیومده بود.شاید ساراماگو یه روز یه چراغ قرمز و دیده بود که اون رمان رو نوشت!اگر اون چراغ قرمز صفحه اول کتاب یه رنگ دیگه داشت...

حالا برگشتم که بازم اینجا بنویسم.مطمئنم حتی اگر همون پست های قبلی رو بنویسم همون ها رو نمی نویسم.برخلاف خیلی لحظه های عمرم الان از خدا متشکرم که جزئی از جاده ی آفرینشم.اینکه توی فیلم بزرگ زندگی به من هم یه نقشی برای بازی داده.ولو سیاهی لشکر !