چند بار خیز برمی دارم تا "مثلا نقدی" بنویسم به فیلمنامه "ترانه مادری". پیرنگ وگره و ریتم و... .

تلویزیون پشت صحنه اش را پخش می کند و خانم فیلمنامه نویس را می شناسم. دلم کلی غنج می رود و بعد از ظهرهای تابستان 83را به یادم می آورد.خانم پارسافر،همکلاسی خوش اخلاق کلاس فیلمنامه نویسی که همیشه بعد از کلاس من را با ماشینش می رساند وبیشتر این فاصله نیم ساعته با گپ زدن درباره شخصیت های طرح هایمان پر می شود...

تصمیمم عوض می شود و می نویسم:

فیلمنامه ترانه مادری حتی حتی حتی اگر خیلی هم عالی نباشد،به عنوان اولین اثر نویسندگانش،فوق فوق فوق العاده است.

.

سه شنبه 12 شهریور 1387